تبلیغات
فاطمیون... - تلنگری به خودمان....
فاطمیون...
با افتخار میگویم:من "چادری"ام
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 3 اسفند 1393 توسط نرگس

این واد وادِ عشق و صفا، واد رحمت است

زینجا به خط خون...، افلاکیان خاک...، راهی به سوی خلوت جانان کشیده اند

در بستری ز نور، آری فرشتگان خدا آرمیده اند

              ای رهگذر بهوش!...، بنگر کجاستی!

  این طور سرخ و واد مقدس که بنگری، میعادِ عشق و وعده گهِ جاودانی است

   این عارفانِ عالِم عالَم به چشم جان، این سرخوشان جام تجلّی به یک نظر...

    با دیده ی شهود خدا را بدیده اند...




  با چه ذوق و شوقی انقلاب کردیم

   چقدر شهید دادیم، اما خوشحال بودیم که بجاش اصالتمون رو پیدا کردیم

   با خودمون گفتیم: حالا دیگه عزت داریم، استقلال داریم!! 


   اما بعد...




مرا کشت خاموشی ناله ها

دریغ از فراموشی لاله ها...

           کجا رفت تأثیر سوز و دعا؟

            کجایند مردان بی ادعا؟

                    کجایند شور آفرینان عشق؟

                    علمدار مردان میدان عشق...

  کجایند مستان جام الست؟

  دلیران عاشق، شهیدان مست؟...

                همانان که از وادی دیگرند

                همانان که گمنام و نام آورند...




بیایید صداقت علی(ع) را صادر کنیم

      وصداقت امام را...

            بیایید استقلال را

            در ورزشگاه آزادی جستجو نکنیم...!!!